Cirkel, live column (2) door Basje Boer



Zaaloverzicht FERNWEH; beeld: Aatjan Renders



Panelists and members of the public continue the discussion about political agency and the role of art and artists in raising awareness, over a hard-earned glass of wine.



De installatie Bloed Suiker van Patricia Kaersenhout © Aatjan Renders


Joanneke Meester en 4 andere kunstenaars

Benjamin Li

Marieke Zwart

Nina Glockner

Césare Pietroiusti


Joanneke Meester tagt een gebouw voor het project Je Verdient Het

Beeldend kunstenaar Joanneke Meester kan ook taalvirtuoos genoemd worden. Zij weet – gebruik makend van haar persoonlijke emoties en motieven - met één enkel woord of simpele zin te raken aan een universeel thema of dilemma. De afgelopen 10 jaar heeft zij op veel plekken met ‘handmatig aangebrachte one liners’ een eigen beeldtaal ontwikkeld. Meester’s teksten zijn verwant aan de graffiti, want ook al zijn haar teksten expliciet bedoeld voor een bepaalde plek of ruimte, hebben deze ook iets anarchistisch en/of ironisch. Door steeds net iets ‘over de rand’ te gaan, leveren haar woorden impliciet een maatschappelijk commentaar.

Van Joanneke Meester is bij Advocatenkantoor Kennedy & Van der Laan tot 1 september haar nieuwste tekstbeeld Het is maar hoe je het bekijkt te zien; toegang is gratis.

http://www.joannekemeester.com

Gerelateerd:

Je Verdient Het


Je Verdient Het

Friday, June 15, 2018 - Sunday, July 29, 2018


Recensie Parool Je Verdient Het door Joanneke Meester, 2018

Je Verdient Het was een terugkerend tekstbeeld van beeldend kunstenaar Joanneke Meester in de publieke ruimte rondom Cargo. Dit werk van Meester was getagd op diverse gevels in de Houthaven en de Spaarndammerbuurt. Deze beide buurten zijn qua functies – wonen, werken, winkelen en ondernemen – door de stedenbouwkundigen complementair aan elkaar ontwikkeld. Meester verwierf de afgelopen jaren bekendheid met haar betekenisvolle tekstbeelden, waarvan de inhoud toeschouwers tot nadenken moet stemmen. In en buiten de projectruimte van Cargo reageerden Benjamin Li en Marieke Zwart hierop met nieuw werk. Nina Glockner en Césare Pietroiusti laten bestaand werk zien.

Hier kunt u de live column die Dirk van Weelden tijdens de opening voordroeg, terug lezen.

In de ruimte zal ook het proces van het project getoond worden in de vorm van een stop-motion video. Deze is gemaakt door Luc Schraauwers (https://www.scenesby.me/).

Je Verdient Het is mede mogelijk gemaakt door het AFK (Amsterdams Fonds voor de Kunst) en Loods6.

http://www.joannekemeester.com



Installation shots of "Une histoire: le miel aux lèvres" by Thierry Oussou. Many thanks to the photographer, Gert Jan van Rooij, for sharing his images with us!


Une histoire: le miel aux lèvres

Saturday, April 1, 2017 - Sunday, May 21, 2017

Interdisciplinair kunstenaar Oussou heeft voor Cargo een zgh taallaboratorium ontwikkeld, waarmee hij zich richt op de impact die kolonisatie heeft op de eigen taal van een land. Hij draagt bewijsmateriaal aan voor de stelling, dat de authentieke betekenis van veel woorden en uitdrukkingen hierdoor verloren zijn gegaan. Oussou gebruikte de transformatie van de Amsterdamse Houthaven hiervoor als metafoor. Interviews met mensen die deze transformatie van dichtbij hebben meegemaakt, vormden de basis voor zijn vergelijkend onderzoek. Deze worden in 4 talen (Fon, Frans, Nederlands en Engels) opgenomen in een ruimte vullend kunstenaarsboek, dat zich laat lezen als i Une histoire: le miel aux lèvres.

Gerelateerd:

Thierry Oussou


Friday, June 14, 2019 - Saturday, July 27, 2019


Zonder Titel

Natascha Libbert (1973)

Libbert studeerde Fotografie aan de Koninklijke Academie in Den Haag (KaBK). Sinds 2014 is zij full time beeldend kunstenaar/fotograaf en wisselt zij vrij werk af met opdrachten.

Zij werkte onder meer voor de ING Kunst Collectie, de Rijksdienst voor Cultureel Erfgoed, NGO Marie-Stella Maris, diverse musea en voor advocatenkantoor Kennedy & Van der Laan. Een van haar laatste opdrachten kreeg zij van de Provincie Noord Holland, voor wie zij de vermaarde sluizen in IJmuiden vastlegde, die vervangen zouden worden.

Deze opdracht resulteerde in Libbert’s persoonlijke zoektocht door de wereld van de scheepvaart, die zij vastlegde in haar boek I went looking for a ship. (2018; uitg: The Eriskay Connection).

Het werk van Libbert gaat veelal over ogenschijnlijk onschuldige interieurs en landschappen, waar zij sporen die mensen erin achterlaten, subtiel voelbaar maakt. In Cargo doet zij onderzoek naar de uiteenlopende manieren van omgang met onze grond. Deze nu eens moedwillig laten vervuilen en dan weer door de ontkenning van klimaatverandering en/of ecosystemen.

Natascha Libbert woont en werkt in Amsterdam

http://www.nataschalibbert.nl


Uitnodiging FERNWEH, een project van Annaleen Louwes





Opening Smoke and Mirrors 10-11-2017


Balta

Friday, March 29, 2019 - Saturday, April 20, 2019


Image: Balta

Balta (1958 Marseille, Frankrijk)

Voor de van oorsprong Franse grafisch ontwerper/beeldend kunstenaar Balta (pseudoniem voor Anne-marie Durand) kunnen begrippen als taal, manieren, en gebruiken, die iemands identiteit bepalen, nooit voor lief worden aangenomen. Iemand een bepaalde identiteit toekennen biedt een heel persoonlijke kijk op zo iemand en op diens wereld. Iets op een bepaalde manier benoemen, betekent immers ook anders naar iets of iemand kijken.Balta onderzoekt in haar werk alle mogelijke factoren die een rol spelen in iemands culturele identiteit.

Lost Paradise: from Utopia to Dystopia

In Cargo laat Balta een pilot zien voor een gedroomde expositie. Zij is gefascineerd door de bizarre geschiedenis van het eiland Tahiti, waar de Fransen in 1768 een aards paradijs dachten te hebben ontdekt en tot kolonie maakten. Voor haar blik op culturele identiteit en de transformatie hiervan neemt zij dit eiland als sprekend voorbeeld. Hier gold van oorsprong een bepaalde gastvrijheid door aan haar eerste bezoekers onder meer jonge maagden aan te bieden. Zo ontstond een ‘Tahitiaanse mythe’, een typische westerse, mannelijk utopie. Onder meer kunstenaar Paul Gauguin maakte hier in zijn werk ruimschoots gebruik van.

Tot vandaag ende dag wordt Tahiti voorgesteld als een zonovergoten paradijs, terwijl het eiland geleidelijk is getransformeerd tot een toeristisch themapark. Aan de andere kant van dit ‘hemels spectrum’ werden door Frankrijk tussen 1966 en 1996 talloze kernproeven uitgevoerd met voor de regio desastreuze gevolgen.

Balta neemt haar recente kunstenaarsboek ‘Misunderstandings’ als uitgangspunt voor haar presentatie in Cargo. Aan de hand van de geschiedenis en de taal van Tahiti wil zij met uiteenlopende middelen de actuele thematiek van culturele identiteit en de transformatie hiervan zichtbaar maken.

Balta woont en werkt in Amersfoort.

http://www.baltainholland.nl


Presentaties & Publiek Programma


Informeel gesprek na de lezing en workshop van Khalid Amakran over kwetsbaarheid en identificatie, zondag 15 juli

Publiek programma rondom Je Verdient Het

Vrijdag 15 juni Opening met een live column van Dirk van Weelden

Donderdag 28 juni Wie Verdient de Stad? Een lezing van planoloog, geograaf en onderzoeksjournalist Floor Milikowski, auteur van het boek Van Wie is de Stad? (2018, uitg. Atlas Contact). Milikowski deed voor de Groene Amsterdammer jarenlang onderzoek naar de veranderingen in Amsterdam en schreef vervolgens dit boek. Zij schetst hierin een actueel en meeslepend portret van Amsterdam anno 2018 met haar snelle aanwas van inwoners, onbetaalbare huurprijzen en overtallig aantal toeristen. Milikowski neemt ons tijdens de lezing aan de hand mee richting winnaars en verliezers.

Voorproefje? Lees hier het artikel dat Milikowksi schreef voor De Groene Amsterdammer.

Zondag 15 juli Lezing/workshop door fotograaf Khalid Amakran i.s.m. ONSbank | Het Instituut

Zondag 29 juli Feestelijke Finissage



Jennifer Tosch, Lia Gieling, Giovanni Finisie, Patricia Kaersenhout


Een tweede bestemming voor de suikerbroden van Patricia Kaersenhout's Bloed Suiker


Lia en de Marokkaanse vrouw met een van de suikerbroden.

Tijdens de afbouw van de installatie Bloed Suiker van Patricia Kaersenhout kwamen bij toeval twee Marokkaanse vrouwen langs Cargo gelopen. Ze stopten en staarden enige tijd naar binnen terwijl wij ons afvroegen wat te met die suikerbroden te doen. Wat een toeval dat we er uitgerekend deze vrouwen blij mee konden maken. Hiermee was de cirkel rond. Tijdens haar onderzoek naar de productie en handel in suiker, kwam Patricia er achter dat de originele suikerbroden hun herkomst in de 17de eeuw in Marokko hadden. Via Spanje en Portugal vond deze vorm haar weg naar het Caraibisch gebied; de ruwe suiker die naar Europa kwam werd eeuwenlang door onze 'suikerbakkers' in dezelfde vorm gegoten. De Marokkaanse gemeenschap in Nederland heeft vastgehouden aan deze traditie, mooi toch dat de suiker in Cargo juist hier weer terecht is gekomen.


Césare Pietroiusti


Césare Pietroiusti, bron foto: http://www.fondazionemorra.org

Césare Pietroiusti (1956, Rome, Italië) woont en werkt in Rome. Vanwege zijn opleiding Psychologie, is zijn eerdere werk gerelateerd aan de sociale psychologie van relaties binnen de kunsten. Tegelijkertijd deed Pietroiusti mee aan verschillende socialen projecten, die hij niet zozeer beschouwd als gescheiden inspanningen dan wel als onderdeel van zijn oeuvre.

Recentelijk focust hij zich op de economische dimensie van kunst, namelijk, de rol van geld als een equivalent van kunst, een bewaker van zijn waarde en/of de handtekening van de kunstenaar. Cargo in Context zal foto’s en video’s tonen, die één van deze projecten documenteert, genaamd Money Watching.

Money Watching is een interventie van de Italiaanse kunstenaar Cesare Pietroiusti waarin iedereen de verleiding van geld aan den lijve kan ondervinden. De interventie gaat uit van het gezegde ‘tijd is geld’ in zijn meest extreme vorm. Opgesteld zijn een aantal sokkels met daarin bankbiljetten van 10, 20 en 50 euro. Voorbijgangers en bezoekers worden uitgenodigd naar dit geld te kijken. Als men lang genoeg en met onderverdeelde aandacht naar het bankbiljet kijkt, mag de kijker het meenemen. De bereidheid om voor geld naar een bankbiljet te staren, roept gevoelens van schaamte, ongemak en misschien zelfs boosheid op. Die bewustwording is precies de bedoeling.

Gerelateerd:

Je Verdient Het


Subscribe to our mailing list

* indicates required


Friday, September 21, 2018 - Sunday, November 4, 2018


Fotografie: Aatjan Renders

In 2018 is Cargo door UNSEEN gevraagd deel te nemen aan het City Program van deze editie. Op haar beurt vroeg Cargo de Nederlandse fotograaf Annaleen Louwes om een nieuw project voor Cargo te ontwikkelen. In FERNWEH verkende Louwes de menselijke conditie door oud en nieuw werk, fotografie en bewegend beeld met elkaar te combineren. Met deze mix probeerde zij een sfeer van sterfelijkheid, verlangen, abiguïteit en tijdelijkheid te creëren. Dit doend legde Louwes een onverwachte relatie bloot tussen haar oude en nieuwe werk.

Tijdens de opening op 14 september droeg Basje Boer haar derde live column voor, geïnspireerd door Louwes' nieuwste project. Boer's column kunt u hier teruglezen.

De realisatie van Fernweh is financieel mogelijk gemaakt door het Mondriaan Fonds

En dan nog dit: https://www.hannehagenaars.nl/blog/annaleen.louwes-fernweh

http://www.annaleenlouwes.nl



Thierry Oussou in de Houthaven


Annaleen Louwes


Annaleen Louwes (1959, Amsterdam)

Fernweh is het tweede project voor Cargo van Annaleen Louwens. Na Dusk in 2016 was haar nieuwste project te zien vanaf 21 september tijdens het UNSEEN-weekeinde van 2018. Fernweh staat voor het (onvervulde) verlangen naar het onbekende. Aanleiding voor dit project L was de recente dood van haar vader en de vragen over leven en dood die deze bij haar opriep. Louwes ging hiervoor indringend bij zichzelf te rade en tastte voorzichtig haat existentiële vragen af in relatie tot de wereld om haar heen.

Vanuit haar fascinatie voor de menselijke conditie koos Louwes intuïiief voor werk uit haar eigen archief en maakte ter aanvulling hierop nieuw werk, fotografie én 8 mm film. Met deze combinatie wilde zij een een sfeer van ambiguïteit, tijdelijkheid en onzekerheid oproepen in de vooronderstelling zo een onverwachte nieuwe werkelijkheid bloot te leggen.

Fernweh is financieel mogelijk gemaakt door het Mondriaan Fonds

http://www.annaleenlouwes.nl

 

 

Gerelateerd:

DUSK


Marieke Zwart


Push/Fall/Repeat, 2017 nr 3 of Lithographic series (of 6)

Marieke Zwart is een kunstenaar gevestigd in Amsterdam. In haar werk onderzoekt ze ruimtes van contact, via een praktijk die gebaseerd is op tekenen en video. Haar werken zijn opgebouwd uit maatschappelijk geëngageerde praktijken, reflecterend op kunsthistorische en relationele kwesties. Ze is geïnteresseerd in sociale definities van empowerment en onafhankelijkheid, het Nederlandse koloniale verleden en persoonlijke verhalen in relatie tot de samenleving.

http://mariekezwart.nl

Gerelateerd:

Je Verdient Het



Lezing door Christiaan Fruneaux van Monnik, studio for futures and fiction


Friday, March 8, 2019 - Saturday, March 23, 2019


Een Rainbow Soulclub cocktail met o.a. politiek, kunst, poëzie en kokosnoten.

De Rainbow Soulclub is een collectief, dat werkt vanuit inloophuis Blaka Watra van Stichting De Regenboog Groep, een organisatie die zich inzet voor Amsterdamse dak- en thuislozen en druggebruikers. De Rainbow Soulclub werd in 2005 opgericht door beeldend kunstenaars Saskia Janssen en George Korsmit, die samen met de Rainbow Soulclub wekelijkse ontmoetingen en samenwerkingen organiseren tussen kunstenaars, kunststudenten en cliënten van Blaka Watra. In de afgelopen 14 jaar hebben deze ontmoetingen een verscheidenheid aan activiteiten voortgebracht: schilderen, schrijven, publiceren, tekenen, pottenbakken, muziek opnemen, kostuums maken, actievoeren, tentoonstellingen organiseren en zelfs naar Ghana en Suriname reizen.

Onder de titel Rearrangement of Priorities #2 serveert de Rainbow Soulclub in Cargo haar nieuwste cocktail van politiek, schilderkunst, poëzie en kokosnoten.

www.rainbowsoulclub.com

www.instagram.com/rainbowsoulclub


Edities

Cargo vraagt kunstenaars die hier een project ontwikkelen een kunstwerk in oplage te maken. Het biedt een unieke gelegenheid om eigenaar te worden van een fraai kunstwerk tegen een aantrekkelijke prijs. Zowel de kunstenaar als Cargo werken hier op non profit basis; met een aankoop worden beide partijen gesteund.

Annaleen Louwes


© Annaleen Louwes

Uit het filmisch drieluik DUSK van Annaleen Louwes zijn stills in verschillende formaten te koop en variëren in prijs van €600-€1.250 ex 6% BTW. Indien u geïnteresseerd bent in één of meer van deze werken, neem dan contact met Cargo op!

Patricia Kaersenhout


© Patricia Kaersenhout

N.a.v. haar project Bloed Suiker vervaardigde Patricia Kaersenhout deze riso-print in een oplage van 25 exemplaren. Het betreft een still uit de documentaire Amsterdam, Sporen van Suiker (2017) van Ida Does (camera: Jurgen Lisse; montage: Cam Does).

Prijs = € 125, = zónder en mét lijst € 175, = excl. 6 % BTW


© Maurice Bogaert

N.a.v. zijn project Smoke and Mirrors vervaardigde Maurice Bogaert deze print, genaamd Repoussoir [2017], in een oplage van 15 exemplaren.

Prijs = € 125 incl. lijst excl. 6 % BTW.

Naro Snackey


© Naro Snackey

N.a.v. haar project DEUCE maakte Naro Snackey deze print.

Titel: Ancestor portrait and ceremonial crown
Medium: Digitale print op aquarel papier
Afmeting: 210 bij 297 mm (A4)
Editie: 8 + 2 AP

Prijs: € 120 incl. lijst excl. 6 % BTW.

Joanneke Meester


© Joanneke Meester

N.a.v. haar project Je Verdient Het maakte Joanneke Meester onder andere deze print en 7 andere unieke prints.

Je Verdient Het
Unieke print A4
Oplage 8
€ 125 incl. lijst excl. 6 % BTW.

Marieke Zwart


© Marieke Zwart

N.a.v. het project Je Verdient Het maakte Marieke Zwart deze print.

Scenes van De Kletskop
Unieke print A4
Oplage 6
€ 120 excl. lijst: € 20 excl. 6 % BTW.

Benjamin Li


© Benjamin Li

N.a.v. Je Verdient Het maakte Benjamin Li deze vlag. Bij de vlag krijgt u ook een biljet van Benjamin's zelf gemaakte "geluksgeld".

I Won
Vlag, nylon 50 x 70 cm
Oplage 10
€ 30 excl. 6 % BTW.


Editie nav Balta's project Lost Paradise (...); editie van 5# prijs € 75 incl BTW (nog 1 ex over!)


Bloed Suiker

Friday, September 1, 2017 - Sunday, October 22, 2017


Bloed Suiker van Patricia Kaersenhout

Bloed Suiker

Over Patricia Kaersenhout (1966)

Belangrijke thema’s in het werk van beeldend kunstenaar en cultuuractivist Patricia Kaersenhout zijn het kolonialisme en de slavernij en alle gevolgen van dien voor. In haar werk geeft zij her uitdrukking aan. Enerzijds om namens zovelen een stem te laten horen. Anderzijds speelt ook de Caribische traditie hierin een grote rol. De geschiedenis van voorouders wordt via het lichaam aan volgende generaties doorgegeven. Zo draagt ook Kaersenhout die ‘belichaamde herinneringen’ met zich mee. Haar werk is voor haar dé manier om die voorouders hun waardigheid terug te geven, die hen ooit op brute wijze ontnomen is.

Patricia ging mede daarom graag op Cargo’s uitnodiging in, om een werk te maken over dat onderbelichte Nederlandse slavernijverleden. In haar onderzoek stuitte zij al herhaaldelijk op de relatie tussen Nederlandse suikerproductie en de slavenhandel. Het was voor haar klip en klaar dat de Nederlanden sinds de zestiende eeuw met een bloeiende suikerindustrie zich verrijkten ten koste van de levens van talloze slaaf gemaakten.

Beknopte geschiedenis van suiker en slavernij

Sinds de Spaanse blokkade van de Schelde in 1585, schoof de opkomende suikerhandel van België op naar het noorden, waar Amsterdamse kooplieden enthousiast investeerden in deze lucratieve markt. De Nederlanders zouden pioniers blijken in zowel suikerproductie als de handel ervan over de Atlantische Oceaan. De West-Indische Compagnie die in 1621 werd opgericht, veroverde de rijkste suikerplantages in Brazilië op de Portugezen en deze dienden lange tijd als ‘rolmodel’ voor andere Caraïbische plantages. Toen de Inheemse plantagearbeiders onder invloed van de erbarmelijke werk- en leefomstandigheden in groten getale het leven lieten, gooiden de kolonisatoren het over een andere boeg. Omdat de vraag naar suiker niet op kon, werden mensen uit Afrika op transport gezet om hen slaaf gemaakt aan gene zijde van de oceaan op de suikerplantages te laten werken.

De migratie van arbeid en kapitaal over de Atlantische Oceaan is net zo verweven met de productie van suiker als de geschiedenis van de Atlantische handel met slavernij. Sterker nog: de suikerindustrie was één van de pijlers van de nieuwe Atlantische economie.

Suiker en bloed

Uit DNA-tests op botresten, blijkt dat de tot slaaf gemaakten zó onmenselijk hard moesten werken, dat spieren van de botten loslieten. Meisjes menstrueerden niet meer en werden gemiddeld niet ouder dan 24 jaar. De suikermolens maalden non-stop en de tot slaaf gemaakten kregen amper 3 uur rust per dag. Nadat het suikerriet gekapt was, moest het vervolgens handmatig door de mangels worden geduwd. Het kwam regelmatig voor, dat ledematen bekneld raakten die er - om geen tijd te verliezen - door een slavendrijver met een bijl werden afgehakt.

Suikerbakkerijen

De suiker werd verhandeld in zogeheten suikerkegels, vervaardigd in suikerbakkerijen waarvan in Amsterdam in 1593 de eerste tegenkomen. Midden 17de eeuw waren er alleen hier al 66 in bedrijf.

In die tijd produceert de Republiek meer dan de helft van de Europese suiker: per jaar wordt er meer dan 35 miljoen pond ruwe suiker verwerkt. Vanwege de tropische herkomst was suiker bepaald niet goedkoop en het luxe karakter ervan werd benadrukt doordat de meeste provincies er extra invoerrechten op hieven. Niettemin werd suiker wél voor een veel grotere groep consumenten bereikbaar. Suiker kon daarom als een eerste vorm van massaconsumptie worden aangemerkt.

Amsterdam en suiker

Tussen 1741 en 1744 vertrokken de slavenschepen vanuit de Republiek naar o.m. Suriname. Behalve uit Walcheren ook uit de Amsterdamse haven, die destijds pal naast het huidige Scheepvaartmuseum lag. De straatnamen aan de Westerdoksdijk zijn heel heel veel later zonder scrupules naar deze voormalige slavenschepen vernoemd. Het IJ, waarover de schepen vroeger voeren, verbindt de beladen geschiedenis van het Westerdok, de Houthavens en Kattenburg met elkaar. Met behulp van de Trans Atlantic Slave Trade database is vastgesteld, dat op deze schepen in totaal 14.606 gevangen genomen Afrikanen zaten, van wie er 13.153 in Suriname zijn aangekomen en daar als slaven verkocht. Minstens 1.453 mensen hebben die reizen niet overleefd.

Bloed Suiker

Kaersenhout wil in Cargo de beschouwer aan het denken zetten en brengt de slavenhandel en de immer voelbare gevolgen ervan tot de verbeelding. De reeks bloeddoorlopen suikerkegels in de projectruimte staan metafoor voor het aangedane leed. Op de wand worden we namen van de slaaf gemaakten gewaar, die zich vlak voor de oversteek wiatwn vrij te kopen.

Te zelfde tijd als in Cargo neemt Patricia Kaersenhout deel aan de groepstentoonstelling Colonial Stories, Power and people in Museum Holtegaard in Holle (DK). Aangezien er veel historische overeenkomsten tussen Nederland en Denemarken bestaan inzake de slavenhandel, wordt zo mogelijk een webcam-verbinding gemaakt tussen haar installatie daar en die in Cargo.

Nota bene: dit is een verkorte versie van het projectplan van de kunstenaar

http://www.pkaersenhout.com

Gerelateerd:

Patricia Kaersenhout





"Heidag in Cargo' door/voor theoriedocenten Gerrit Rietveldakademie.



Pjotr Muller: una giornata particulare, Cargo Almere 2004



Opening Smoke and Mirrors, een project van Maurice Bogaert



Thierry Oussou working on his installation "Une histoire: le miel aux lèvres" at Cargo.



Thierry Oussou


Het Remeiland, architecture in transition: from oil rig and radio station to a restaurant. Polaroid by Thierry Oussou for Une Histoire

Beeldend kunstenaar Thierry Oussou (Benin, 1988) begon als autodidact en werkte als assistant in de studio’s van landgenoten Ernest Houngbo, Barthélemy Toguo and Meshac Gaba. Hij ontwikkelde zich geleidelijk als interdisciplinair kunstenaar. Hij onderzoekt en analyseert in zijn werk oorzaken en gevolgen van verdwijnende tradities en doet daarbij suggesties hoe we bedacht moeten zijn op die vervreemding en hoe we cultureel erfgoed kunnen behouden. Hij pakt weliswaar thematieken aan die naar zijn thuisland Benin verwijzen, maar de kritische vragen die hij impliciet stelt kunnen heel goed universeel worden geduid. 

Na enkele kortere residencies in West Afrika en Europa was Oussou in 2015-2016 resident aan de Rijksakademie in Amsterdam. Hij was vertegenwoordigd in de Dakar Biennal (2014) en genomineerd voor de Koninklijke prijs voor schilderkunst (2016). Hij deed mee aan groepstentoonstellingen en had solo’s in Benin, Denemarken, Brussel, Kaapstad en Amsterdam.

https://www.artsy.net/artist/thierry-oussou

Gerelateerd:

Une histoire: le miel aux lèvres



Pupils of Bride School Spaarndammerhout with Thierry Oussou, visiting the exhibition and attending the workshop with the artist.



Publiek programma Patricia Kaersenhout - boottocht door Black Heritage Tours




DEUCE

Friday, April 6, 2018 - Sunday, May 27, 2018


DEUCE door Naro Snackey

Check hier de trailer van het project, die Naro Snackey maakte i.s.m. Paulien Oltheten.

Multimedia-kunstenaar Naro Snackey is vanwege haar bi-culturele achtergrond gefascineerd door de persoonlijke geschiedenis van Indische Nederlanders. De lange reeks gesprekken die zij met Cargo’s curator voerde, leidde uiteindelijk tot DEUCE. Snackey onderzoekt hierin het dubbele-zijn van veel Indische Nederlanders als gevolg van een onverwerkte omgang met (de)kolonisering.

Voor haar zijn vooral persoonlijke geschiedenissen van belang en niet in de laatste plaats het systematisch wegmoffelen ervan in de vaderlandse geschiedenis. In DEUCE toont Snackey de discrepantie tussen dit persoonlijke verhaal en de nationale mythe die nog steeds domineert. Zij laat in Cargo de componenten van deze tegenpolen zien in hun onderlinge samenhang en vraagt aandacht voor de veelal verzwegen verhalen.

Tijdens het eerste publieke programma droeg Basje Boer een column voor, geïnspireerd door Snackey's DEUCE. De column kunt u hier teruglezen.

Het kunstenaarsgesprek tussen beeldend kunstenaars Naro Snackey, Tiong Ang en curator Christine van den Bergh (gemodereerd door freelance curator, schrijver en kunstcriticus Bert Steevensz) kunt u hier teruglezen.


DEUCE is gerealiseerd met de financiële steun van het Mondriaan Fonds!

http://www.narosnackey.com


Smoke and Mirrors

Friday, November 10, 2017 - Saturday, December 23, 2017


Met zijn project Smoke and Mirrors dat Bogaert voor Cargo ontwikkelde, reflecteert hij op de uitdijende metropool en de gekte op de huizenmarkt. Hiervoor haalt hij met de Pepper's Ghost, een 19de eeuwse analoge uitvinding van stal, die met behulp van licht en glasplaten de illusie van een geestverschijning wekt. De ruimte vullende Pepper’s Ghost in Cargo beoogt een totaalervaring en dient ook als ‘kijkmachine’, waarin realiteit en megalomane toekomstvisies op de stad over elkaar heen buitelen. Samen met het publieke programma laat Bogaert met Smoke and Mirrors het utopische, fantastische sci-fi denken over de stad zien.

Tijdens de finissage droeg beeldend kunstenaar en auteur Basje Boer een column voor, geïnspireerd op Bogaert's project. Haar column kunt u hier teruglezen.



wapperende vlaggen: Cargo is open!!


Maurice Bogaert


Maurice  Bogaert (Heerlen 1975) 

Woont en werkt in Amsterdam. Bogaert studeerde tussen 1997 en 1999 aan de Academie Beeldende Kunst in Maastricht en studeerde in 2001 af aan het Piet Zwart Instituut in Rotterdam.

De afgelopen periode heeft Bogaert aan een serie projecten gewerkt waar verschillende media zoals architectuur, film, tekst en beeldende kunst bij elkaar komen tot een totaalervaring voor een publiek. Soms zijn deze werken extreem grote ‘walk through’ installaties en op andere momenten juist oneindig kleine schaalmodellen. Al deze werken zijn, allemaal op hun eigen manier, pogingen om begrippen als camerabeweging en montage te vertalen naar de fysieke ruimte.

 

http://www.mauricebogaert.nl



Thierry Oussou in gesprek met Bart Luirink op 9 april.


International Group show

Saturday, May 11, 2019 - Saturday, June 8, 2019


Publiek Programma Impossible Journeys (...)

Vrijdag 10 mei

17 - 20 uur Opening

Welkom door Lia Gieling (Cargo in Context)

Joachim Urlauf (dir. Goethe Institut Lyon) in gesprek met Irina Leifer (curator)

Sound performance Soda Lime, Oleg Elagin (RU)

Zaterdag 11mei

Trans-historic and trans-cultural afternoon

16.00- 19.00 uur rondleiding door en gesprek met Oksana Stogova (RU)

16.45 uur Kunstenaarsgesprek met Zeinab Shahidi Marnani (IR)

17.30 uur Snacks

18.00 uur Kees Boterbloem (historicus (NL/US) in een Skype gesprek over zijn recente hertaling van ‘Rampspoedige reizen’.ëe8.30 uur Borrel

Wednesday 15 May 2019

19.00 uur 'On history representation'

Larissa Ivanova (curator Museum of Moscow) in gesprek met Björn Stenvers,

Irina Leifer en Lars Ebert over strategiëen om met gelaagd perspectief geschiedenis te presenteren

Borrel

Donderdag 16 mei

19.00 uur Challenging the perspective

Samira Hashemi (IR) in gesprek met Irina Leifer en Paulien Oltheten(NL) over interculturele artistieke samenwerking en wederzijdze 'misverstanden'

Woensdag 29 mei

16.00 - 19.00 uur Workshop 'co-curating a parallel exhibition with everyday objects'

Zaterdag 8 juni

17.00 - 20.00 Finissage (met uitkomst van de workshop)


DUSK van Annaleen Louwes

Wednesday, February 1, 2017 - Sunday, March 19, 2017


DUSK van Annaleen Louwes
1 februari – 19 maart 2017


Annaleen Louwes
Zij die het werk van Annaleen Louwes enigszins kennen, associëren dit met haar indringende portretten van kwetsbare mensen: psychiatrisch patiënten, gevangenen of van zomaar mensen. Met eindeloos geduld verbindt Louwes hun kwetsbaarheid met schoonheid. Zonder uitspraken over hun levens te doen, geeft zij haar ‘modellen’ hun eigenwaarde mee en laat daarmee impliciet de menselijke conditie zien.

Van fotografie naar cinema
Zonder het geduld en de precisie te verliezen die haar fotografie zo typeert, toont Louwes in Cargo een filmisch drieluik, dat als opmaat en als stap voorwaarts in haar oeuvre gezien kan worden. Om dichter bij de cinema te komen heeft zij Josje van Erkel gevraagd haar fotografisch oog met de filmcamera te volgen.

Het vluchtige karakter van de Houthaven is als metafoor gebruikt voor DUSK. In bouwtechnisch opzicht gebeurt hier momenteel van alles; de woestenij van opgespoten zand markeert het nieuwe land, de horizon wordt doorkliefd door hijskranen, terwijl de eerste bewoners zich al vestigen in de eerste appartementen. Ook in de haven heerst volop bedrijvigheid: vrachtschepen laden en lossen er hun waar om de volgende dag ongezien weer van wal te steken.

Louwes observeert en registreert deze bewegingen, maar boort daaronder een voor het normale oog onzichtbare wereld aan. Met het decor van de Houthaven componeert zij een atmosferisch drieluik, die een beeldenreeks oplevert, waarmee in haar werk voor het eerst het verstrijken van tijd manifest wordt.

Publiek programma rond DUSK:
Zondag 12.02 15.30 uur Merel Bem over Doorkijken (naar fotografie)
Zondag 26.02 15.30 uur Zef Hemel, pleidooi voor Amsterdam als metropool
Zondag 12.03 15.30 uur De Gebouwengids, een wandelexcursie in de Houthaven

Crew:
Regie: Annaleen Louwes; Camera: Josje van Erkel NSC; Soundscape: Arthur Wagenaar

http://www.annaleenlouwes.nl

Gerelateerd:

Annaleen Louwes


Nina Glockner

Nina Glockner studeerde filosofie in Berlijn, beeldende kunst in Groningen en Istanbul en ontving haar MFA aan het Sandberg Instituut in Amsterdam. Haar werk werd getoond tijdens festivals en in tentoonstellingen in Nederland, Japan, Duitsland en Brazilië. Ze is gastdocent aan kunstacademies in Gent, Amsterdam en Zürich en werkt momenteel als wetenschappelijk medewerker aan de faculteit Media theorie aan de Universiteit voor Toegepaste Kunst in Wenen.

http://www.ninaglockner.de/

Gerelateerd:

Je Verdient Het




Boottocht Black Heritage Tours | Publiek Programma Patricia Kaersenhout's Bloed Suiker






Introductie van Neske Beks tijdens de opening van Bloed Suiker



Naro Snackey

Voor Naro Snackey (Bonn, 1980) vormt haar eigen geschiedenis de rode draad in haar werk. Zij is Indisch-Nederlands en is in Duitsland geboren, maar in Nederland getogen en opgeleid. Haar werk gaat over herinneringen en identiteitsvragen en komt meestal associatief en intuïtief tot stand. Haar werk is weliswaar reflectief, maar wil niet (ver)oordelen.

Meer weten over Naro Snackey en haar werk? U kunt haar website bezoeken of dit artikel op Metropolis M lezen. 

http://www.narosnackey.com

Gerelateerd:

DEUCE


Benjamin Li


Benjamin's zelfgemaakte geluksgeld: 10000 BL

Verschillende vormen van identiteit, cultureel erfgoed, integratie en thuisgevoel zijn belangrijke thema's in het werk van Benjamin Li. Hij vindt inspiratie in het dagelijks leven, sociale media en persoonlijke gebeurtenissen. Het werk van Li functioneert als een spiegel en daarbij maakt hij gebruik van stereotypen en bestaande misverstanden.

http://benjaminli.nl/

Gerelateerd:

Je Verdient Het


Cargo in Context


Cargo in Context
De Bonte Zwaan
Haparandadam 7-B8, 1013 AK Amsterdam
The Netherlands
e: info@cargoincontext.org
m: +31 (0)621439157
w: www.cargoincontext.org

Facebook: www.facebook.com/cargoincontext/

Instagram: www.instagram.com/cargoincontext/

Openingstijden
Donderdag - Vrijdag 12.00 - 17.00 uur
Zaterdag 13.30 - 17.30 uur

Zondagen alleen tijdens een publiek programma 13.30 - 17.30 uur

Bereikbaarheid:
- Cargo is bereikbaar met eigen vervoer; er is doorgaans voldoende (betaalde) parkeerruimte; op zondagen vrij parkeren! De parkeercode is 18409.
- Vanaf Amsterdam CS voor het Victoria Hotel stopt bus 48, waarvan de halte Danziger Bocht | Koivistokade op 5 minuten lopen van De Bonte Zwaan ligt.

Rechtspersoon Cargo in Context
Cargo in Context is een Stichting, ingeschreven bij de Kamer van Koophandel Amsterdam onder nummer 52096939

Cargo-bestuur:
Paul ’t Hart, hoogleraar Bestuurskunde Universiteit Utrecht (voorzitter)
Marjolijn Bronkhuyzen, sector manager marketing EYE Film Museum Amsterdam
Joseefke Brabander, Faculteitsdirecteur Akademie voor Bouwkunst Amsterdam
Lia Gieling, initiator | curator


Patricia Kaersenhout


© Aatjan Renders

Patricia Kaersenhout (1966)

Beeldend kunstenaar/cultureel activist/womanist

Uit Surinaamse ouders geboren in Nederland, onderneemt Patricia Kaersenhout al vele jaren een artistieke reis, waarin ze de betekenis en gevolgen onderzoekt van de onzichtbaarheid van de Afrikaanse diaspora en kolonialisme in relatie tot haar opvoeding in een West-Europese cultuur. De politieke rode draad in haar werk is het oproepen van vragen over veranderingen binnen de huidige Afrikaanse diaspora voor wat feminisme, seksualiteit, racisme en de geschiedenis van de slavernij.

Rebelse Trots (2015) is een project over de eerste zwarte feministische golf, die in de jaren tachtig in Amsterdam plaatsvond. Het Mondriaan Fonds honoreerde haar aanvraag Blueprints for forgotten souls (2015), een onderzoeksproject over een van haar voorouders, de enige zwarte man die in de Oude Kerk in Amsterdam begraven ligt. Momenteel werkt Patricia aan een community project in de Amsterdamse Bos en Lommer, getiteld Guess who’s coming to dinner too?, waarin zij 36 zwarte vrouwen eert. Het is haar reactie op Judy Chicago’s beroemde Dinner Party (1979), waarvoor slechts witte vrouwen ‘aan tafel zijn genodigd’.

Kaersenhout exposeert regelmatig in binnen- en buitenland. Verder geeft ze regelmatig lezingen over haar werk in relatie tot de-colonial theory en is verbonden aan de de-colonial summerschool in Middelburg. Ze doceerde Global Arts & Social Practice aan de Willem de Kooning Academie in Rotterdam, begeleidt momenteel eindexamen-studenten aan de HKU in Utrecht en is sinds 2014 adviseur bij het Mondriaan Fonds.

www.pkaersenhout.com

 

www.pkaersenhout.com

Gerelateerd:

Bloed Suiker


Natascha Libbert

Natascha Libbert (1973)

Libbert volgde een late roeping toen zij – bijna 30 jaar oud - besloot haar baan als accountmanager op te zeggen en naar de akademie in Den Haag te gaan. Haar opleiding Fotografie combineerde zij met haar werk als stewardess. Libbert studeerde In 2009 af en is sinds 2014 full time fotograaf; zij opdrachten af met haar vrije werk.

Zij werkte onder meer voor de ING Kunst Collectie, de Rijksdienst voor Cultureel Erfgoed, NGO Marie-Stella Maris, diverse musea en voor advocatenkantoor Kennedy & Van der Laan. Een van haar laatste opdrachten kreeg zij van de Provincie Noord Holland, voor wie zij de vermaarde sluizen in IJmuiden vastlegde, die aan vervanging toe waren. Deze opdracht resulteerde in Libbert’s persoonlijke zoektocht door de wereld van de scheepvaart, die vastlegde in haar recent verschenen boek Looking for a ship. (uitgeverij: The Eriskay Connection).

Het werk van Libbert gaat veelal over ogenschijnlijk lege, onschuldige ruimtes, maar waar de sporen die mensen erin achterlieten op subtiele wijze door haar voelbaar worden gemaakt. Voor Cargo werkt zij momenteel aan een project over de grond waarop wij leven.

Natascha Libbert woont en werkt in Amsterdam


Club Cargo


Cargo kan als non profit ruimte met behulp van clubleden een nog pnog beter programma garanderen.

Voor €25 per jaar is men lid van Club Cargo. Gouden lid worden (voor een hoger bedrag) kan natuurlijk ook.

Leden krijgen speciale aandacht!!

Lid worden kan door € 25 over te maken op rekeningnummer NL76TRIO0197956173 o.v.v. ‘lid Club Cargo’.

Yeh join the Club, be a Cargo-member!!


Over Cargo in Context


Over deze website:

Cargo's website laat zich als een krant lezen, terwijl de plaatjes per seconde van plaats veranderen. Door de site 'heen bladerend' voelt als een soort van ontdekkingsreis. Volg vooral de boven aangegeven catergorieën, dan kom je vanzelf waar je wezen wilt.

Over Cargo

Cargo in Context is de opvolger van Cargo, een non-profit projectruimte, die vanaf 2001 op de Realiteit in Almere zijn thuisbasis had. Met een omweg via Rwanda is deze Cargoin oktober 2016 in de Houthaven in Amsterdam gelost en wel in de Bonte Zwaan, de voormalige schippersbeurs, die sinds 10 jaar dienst doet als broedplaats van beeldend kunstenaar, ontwerpers en andere crearivelingen.

De Amsterdamse Houthaven is een typische pionierslocatie, die initiator Lia Gieling goed past met haar new town-ervaring, opgedaan in Almere (Museum De Paviljoens en Cargo), in Nieuwegein en als curator in Rwanda. De Houthaven is begin deze eeuw ontdekt als woongebied en (creatief) bedrijventerrein. Op de plek waar recent nog schepen uit de hele wereld hun ladingen hout losten, ontstaat nu geleidelijk een gebied waar Amsterdammers met uiteenlopende achtergrond wonen en/of werken aan of vlakbij het water. De Bonte Zwaan ligt gemeerd op de scheidslijn van Het IJ en Noordzeekanaal, voor Gieling een aansprekende metafoor voor een plek waar cargo uit alle windstreken kan worden gelost.

Cargo toont louter nieuwe projecten. Hiervoor worden regelmatig kunstenaars uitgenodigd, die met hun werk raken aan actuele thema's. Cargo wil met hun 'statements' een betekenisvolle bijdrage leveren aan het maatschappelijke debat en de rol van kunst en kunstenaars daarin. Gedurende de periode dat een project te zien is, wordt ook een ‘publiek programma’ georganiseerd, dat variëert van een performance, film, debat tot een excursie.

Management: Initiator en curator: Lia Gieling

Colofon: tekst: Lia Gieling - grafisch ontwerp: Vanessa van Dam - website: Atelier lasociale

Cargo in Context heeft een ANBI Status d.wz.dat De Belastingdienst heeft Cargo aangemerkt als ANBI-instelling (een Algemeen Nut Beogende Instelling)

Jaarrekening 2016

Jaarrekening 2017




Fernweh #1